आज मला
एक ढग विलग होताना
बघssssत राहायची
स्तब्धता अवगत झालीय.
उद्या मला
एक ढग विरळ होताना
बघsssssत राहायची
स्तब्धता अवगत होईल.
परवा मी
पेरलेलं बी
जमिनीतून डोकं काढून वर येताना
बघsssssत राहीन दिवसेंदिवस.
तेरवा मी
बोटभर उंचीच्या रोपाचा
भलामोठा वृक्ष झालेला
बघssssssत राहीन वर्षानुवर्षे.
नंतर मग मी
कमावलेली सगळी स्तब्धता घेऊन
समुद्रावर जाईन
आणि लाटा बघत राहीन युगानयुगे.
तेव्हा मला लोक
खडक म्हणतील.
आणि जेव्हा ते
या खडकाला कान लावतील,
तेव्हा त्यांना
माझी गाणी ऐकू येतील.