กรดลิโนเลอิกมีอยู่ตามธรรมชาติในปริมาณน้อยมากในอาหารจากพืชและสัตว์ ก่อนการปฏิวัติทางการเกษตร มนุษย์บริโภคกรดลิโนเลอิกเพียงประมาณ 12% ของปริมาณแคลอรี่ที่ควรได้รับต่อวัน อย่างไรก็ตาม เมื่อ น้ำมันพืชกลั่นบริสุทธิ์ราคาถูกจากอุตสาหกรรม เช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันข้าวโพด น้ำมันดอกทานตะวัน น้ำมันดอกคำฝรั่ง น้ำมันเมล็ดฝ้าย และน้ำมันคาโนลา เข้ามามีบทบาทสำคัญในอุตสาหกรรมอาหาร มนุษย์ในปัจจุบันจึงบริโภคกรดลิโนเลอิกมากกว่า 7% ของปริมาณแคลอรี่ที่ควรได้รับต่อวัน ซึ่งมากกว่าในอดีตถึง 36 เท่า